Aleksandar je rođen u Beogradu, decembra 1962. godine. Uporedo je završio osnovnu školu i nižu muzičku školu Dr. Vojislav Vučković, odsek za klavir. Već tada se kod njega pojavila želja za komponovanjem, što je izluđivalo njegove ukućane a posebno profesorku klavira Jelicu Vladiković, svirajući džez i pop kompozicije pre početka časova - umesto školskog programa. Rešenje je potražio u formiranju benda 1975. godine, pod imenom Park. U bendu je, između ostalih, bubanj svirao sada pokojni Goran Čavajda, svakako poznatiji kao bivši bubnjar grupe Električni Orgazam. Grupa Park je vežbala u prostorijama sportskog centra Pionir, gde je delila prostor sa grupom BG5. Aleksandar prelazi u tu grupu i, nakon par godina svirki i proba, grupa nastupa i pobeđuje u finalu POK-a (Palilulska Olimpijada Kulture) 1978. godine na stadionu Tašmajdan, u Beogradu. Kao nagradu za ostvareni rezultat, grupa stiče pravo da snimi pobedničku numeru u studiju i dogovara prva gostovanja na radiju. To je njegov prvi kontakt sa studijskim okruženjem. Iste godine grupa BG5 nastupa kao samostalni i prateći bend na godišnjem festivalu "Beogradsko Leto", u Domu Omladine, gde prati tada još uvek anonimnu pevačicu Draganu Šarić, alias Bebi Dol. Međutim, na jesen te iste godine, život seli Aleksandra u inostranstvo gde će, nakon provedene 4 godine života, završiti američku srednju školu u kojoj svo vreme svira i nastupa u školskom džez orkestru. Po povratku, Aleksandar studira ekonomiju i uporedo svira sa raznim bendovima, u studiju i uživo. Shvativši da je čest gost raznih muzičkih studija, te da njegova interesovanja leže kako u izvođenju tako i u tehničkom aspektu rada u studiju, 1989. godine upisuje prestižni SAE (School of Audio Engineering) u Londonu, koju i završava dve godine kasnije kao student generacije. Tada počinje da radi u studiju SilkSound, u Londonu, jednoj od tada najvećih post-produkcionih kuća na svetu, sa sedam studija pod istim krovom. Uporedo sa tim radi u postrojenju za kopiranje i umnožavanje audio kaseta produkcijskog giganta EMI, takođe u Londonu. Ratna dešavanja u zemlji vraćaju Aleksandra u Beograd, na jesen 1991. godine, kada njegovo interesovanje za audio tehniku i muzičku produkciju poprima novi oblik. Odmah po povratku počinje da radi na emitovanju i u produkciji tada mladog radija Politika. Iste godine učestvuje u kreiranju prve privatne radio stanice u zemlji, Pingvin radija, gde ostaje do kraja 1994. godine. Na Pingvin radiju Aleksandar startuje na emitovanju programa i produkciji radio reklama, kasnije preuzima poslove urednika produkcije a završava kao glavni i odgovorni urednik. U toku boravka na ovom radiju Aleksandar proizvodi više od 400 reklamnih spotova, špica i džinglova. Jedna od reklama, pevana reklama za kafe i prodavnicu kafe Grinet (Al' je ova Grinet kafa čarobna...), apsolutni je rekorder jer se i danas povremeno emituje na TV Art. Pored toga, u periodu od 1991-1999. godine, Aleksandar radi kao snimatelj i programer u studiju Mačak, koji je uglavnom bio orijentisan na izvođače mekše i tvrđe folk scene, ali su tu takođe snimali i Laki Pingvini, Vlada Maričić, Vlado Georgijev, Katarina Kačunković i drugi. U tom periodu nastaju i razne kratke forme, kao što je tema za emisiju vesti na BKTV-Telefakt, ili identifikacijski džingl za City radio i Venus radio stanice. Od 2001 do 2003. godine, Aleksandar radi u studiju Strip kao snimatelj i kompozitor na istoimenom albumu gde, između ostalih učestvuju i Ivana Pavlović (Negativ), Aleksandra Kovač i Ana Milićević. Nakon završenog albuma Aleksandar se vraća komponovanju kraćih i dužih muzičkih formi kroz saradnju sa raznim klijentima i agencijama, kao što su Knjaz Miloš, Delta korporacija, agencije Communis, Orange, Red Production i Mozaik. Više detalja o tome, kao i priliku da preslušate gotova rešenja, potražite na stranici Reference.

Kliknite na ikonicu da biste preuzeli CV Aleksandra Mikića.